A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: session_start(): open(/var/lib/php5/sess_b8ta6dhk7mqmd772ji3n6hteh0, O_RDWR) failed: No space left on device (28)

Filename: controllers/nav.php

Line Number: 5

Jasmientje - Volg hier haar spannende avonturen
About Gallery Services Contact
Inloggen

Dode lammetjes

Wanneer Goudlokje zondagavond gaat melken, ziet ze Tommeke op de grond liggen, haar hersenen weten al wat er aan het gebeuren is, maar haar hart kan het niet aanvaarden. Tommeke is aan het sterven... als je lang tussen dieren leeft, herken je de tekenen van een lichaam dat het leven niet langer aankan en stopt met functioneren. Ze wilt niet dat het waar is, ze wilt niet dat het waar is, niet nu, nu mama weg is, helemaal alleen. Ze wilt niet dat het waar is dat een jong lam uit de lente sterft. Ze wilt niet dat het waar is dat Tommeke sterft. Tommeke is lief, Tommeke is een kind, Tommeke heeft niets misdaan, Tommeke had enkele uren daarvoor nog niets!

Ze belt mama, mama die onderweg is naar huis "Wat moet ik doen? Kan hij nog gered worden?" . Als Nans vragen stelt en de antwoorden van Goudlokje haar maag doorboren van pijn... vallen er veel stiltes... stiltes van opgeven... stiltes van acceptatie dat de strijd verloren is. Wat kan je nog doen als je weet dat zo'n lammetje aan het sterven is en onherroepelijk stopt met leven? Hoeveel seconden, hoeveel minuten duurt het nog voor de pijn stopt? Wat zeg je tegen een kind dat sterft bij een kind en nog maar één zomer geleefd heeft in de zon, gedanst heeft in het verse groen?

En wat is er gebeurd dit weekend dat Nans weg was? Wat hebben we mis gedaan? Was er toch nog ergens iets giftig? Zijn het de groene onrijpe eikels geweest die door de wind in het onschuldige kinderparadijs zijn gevallen? Hebben we te lang gewacht met de herhalingsinenting? Is het weer die bloedziekte?

Ieder geluid, iedere geur en ieder detail wordt uitvergroot waargenomen als het donker wordt als het donker wordt. Van de autodeur die dichtvalt, de eerste stap op de oprit, het piepen van het hek, verloren ogen die wazig staren tot het warme lijf onder haar hand dat nog een hartslag voelt. Tot het helemaal donker is en het donker is. Iedereen wordt opgesloten achter slot en grendel, geen risico, ...

Tweede dag na Tommeke, Nans brengt hooi in de ochtend en ziet Juliette'je liggen op de grond. Op dezelfde manier zoals geitjes van de zon kunnen genieten en liggen, maar haar oren staan wijd gesperd. "Laat het niet waar zijn. Alsjeblieft laat het niet waar zijn." Haar mama Jasmientje en broer Romeo staan verderop en dat is niet normaal, ze blijven altijd bij elkaar. Er is iets en als Nans naderbij komt ziet ze vuil aan de poep, Juliette valt, Juliette springt op tot in het hok bij mama en valt neer. Juliette roept en heeft pijn. Geen enkele dierenarts wilt komen helpen, ze zijn al met iets bezig, pas in de middag kunnen ze komen. Juliette sterft een uur later...

Daar liggen ze dan Tommeke en Juliette onder een zeil bij elkaar, om opgehaald te worden. Een jong kinderkoppel dat later samen lammetjes op de weide zou laten huppelen doorheen lange grassprieten, springen over de boomstronk. Ze hadden een vooruitzicht en een toekomst samen. Tommeke dat zo vaak op Nans haar schoot in de armen lag te slapen... Juliette, "kom poepie" zei Goudlokje altijd toen ze de versgemolken melk in een flesje deed en liet drinken. Niet dat het nodig was, maar omdat het leuk was en om een extra band te creëren.

Nans kan het niet meer terugdraaien, wat ze 'eventueel' fout gedaan heeft, wat er 'eventueel' voorkomen had kunnen worden, ... gemaakte keuzes ... zoveel ongekende factoren ... niet alle pijn kan je voorkomen tenzij je iets wat leeft gaat opsluiten in een 100% controleerbare omgeving. Maar wat wel kan is mogelijke oorzaken zoeken en nog vandaag kijken naar wat ze kan zelf kan doen en veranderen.

Soms krijg je geen tweede kans, zelfs nog niet een eerste. Sommige mensen nemen kansen, sommige mensen vragen kansen. En andere mensen krijgen soms ontelbaar veel kansen en durven zich dan nog schaamteloos verdedigen achter excuses waarom ze nog steeds niet veranderd zijn. Het zijn ook niet altijd de omgevingsfactoren of geluk of kansen in het leven. Niet iedereen apprecieert warmte en liefde, niet iedereen wilt goed zijn, in bepaalde harten van mensen is de keuze voor het kwade sneller gemaakt ondanks de aanwezige kansen. Sommige personen steken zelfs ware liefde zonder aarzelen en keer op keer opnieuw een mes in de rug als ze voor hen staat. Doden is een keuze, maar doodgaan is een voldongen feit. Daar stopt het. Enkel de emotie en een vraag die achterblijft, een herinnering aan momenten samen, die je vanaf nu niet meer kan overdoen, waarvan geen nieuwe bijkomen. Gedaan, een einde zonder discussie, zonder ruzie. Het is en zal blijven wat het was.

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Unknown: open(/var/lib/php5/sess_b8ta6dhk7mqmd772ji3n6hteh0, O_RDWR) failed: No space left on device (28)

Filename: Unknown

Line Number: 0

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Unknown: Failed to write session data (files). Please verify that the current setting of session.save_path is correct (/var/lib/php5)

Filename: Unknown

Line Number: 0