About Gallery Services Contact
Inloggen

De kippen lachen Jasmientje uit.

Jasmientje staat tussen één hen en één haan. Ze kijkt naar wat ze aan het doen zijn en probeert hen na te doen. Van 's morgens tot 's avonds zijn de kippen druk bezig, ze vervelen zich geen moment. Dat had Jasmientje al eerder opgemerkt. Al zijn ze meer ernstig dan vrolijk, altijd hebben die kippen een goed humeur. De andere hennen staan wat verderop buiten de geitenren, ze durven wel wat meer uit elkaar te gaan staan. Maar nooit zullen ze té ver van mekaar verwijderd blijven en 's avonds gaan ze sowieso dicht bij mekaar zitten.

De hen en de haan pikken met hun puntig snaveltje op de grond. Het lammetje doet hen stiekem na: "Bah, wat is er nu leuk aan om met je snoet op de grond te tikken?" denkt het lammetje, "Wat een raar spelletje is dat?". Papa Peter loopt voorbij en kijkt met gefronste wenkbrauwen naar zijn dochter. "Jasmientje, je bent geen kip, je hebt een snuit en een muil, een kip heeft een kop en een bek." Jasmientje doet snel alsof er niets aan de hand is. Maar de haan heeft het gehoord en vraagt: "Probeer jij nu een kip te zijn?" Het kleine geitje schrikt eerst, "Ai, de haan heeft mijn papa gehoord." Maar neemt snel een stoere houding aan en antwoordt: "Ja, nou denk je dat ik niet zo met mijn pootjes op de grond kan krabben misschien? Waarom doen jullie dat trouwens de hele dag maar door?" De trotse haan begint te lachen: "Dus jij denkt dat je zomaar één van de belangrijkste schakels in het opruimen van de afvalberg kan worden?" De haan zet zijn borst helemaal open en maakt zich groter. "Jij geitje, denkt dat je het belangrijkste dier kan nabootsen die het milieu verbetert?"

"Wat een opschepper ben jij," antwoordt het lammetje. "Je gebruikt allemaal moeilijke woorden, maar ik zie alleen dat je in de grond krabt. Waarom zou dat zo belangrijk zijn voor het milieu?" De hen schudt haar hoofd en kakelt: "Jij moet nog heel veel leren lammetje. Wij scharrelen met onze pootjes tussen alles wat op de grond ligt, verluchten de grond en eten de rommel op. Bovendien eten wij alle restjes fruit en groenten van de mensen op, zij komen dat afval bij ons strooien. Als wij er niet waren zouden ze het in de vuilbak gooien en laten verbranden. En dat is heel ongezond voor de lucht waarin wij leven. Of ze moeten het al in het containerpark tot compost laten maken, maar die mensen moeten daarvoor betaald worden. En ons inhuren kost niet zoveel geld. En ze krijgen er nog een eitje bovenop gratis bij, boordevol gezonde eiwitten en andere vitaminen die ze nodig hebben."

Jasmientje is wel onder de indruk van wat de hen aan het vertellen is. Dat wist ze allemaal nog niet, ze leunt helemaal naar voren om beter te kunnen luisteren. Dat doen kindjes in de klas ook als ze heel geïnteresseerd zijn in wat de leerkracht vertelt. "Maar, ik kan dat toch ook doen zoals jij," en ze loopt achter de kip aan die weg stapt. Wat het kleine geitje echter niet gemerkt heeft, is dat ze ondertussen in een touw is gaan staan en er zit een stukje rond haar pootje vast. Jasmientje stapt nog even verder, komt dan vast te zitten en valt boem de grond op. De haan en de hen lachen het lammetje uit: "Hahahaha, zorg maar dat je eerst goed stappen kan, vooraleer je beweert te kunnen scharrelen zoals wij. En wij hebben zelfs maar twee poten om ons evenwicht op te bewaren."